Program Szkół Stowarzyszonych UNESCO, którego
założeniem jest rozpowszechnianie idei współpracy międzynarodowej wśród dzieci
i młodzieży, powstał w 1953 roku. Polskie szkoły włączyły się do programu
w 1956 roku.
Nasza
szkoła, I Liceum Ogólnokształcące im. Henryka Sienkiewicza w Płońsku, uzyskała status placówki objętej patronatem
Organizacji Narodów Zjednoczonych do Spraw Oświaty, Nauki i Kultury w grudniu
1980 roku, co zostało potwierdzone oficjalnym dokumentem wydanym przez Biuro
Generalne UNESCO w Paryżu.
Uczestnictwo szkoły w
programie Szkół Stowarzyszonych UNESCO łączy się z zobowiązaniem do
podejmowania wszelkich działań promujących kulturę pokoju i wzajemnego
międzynarodowego zrozumienia. Szkoły Stowarzyszone UNESCO mają obowiązek:realizować
podstawowe cele, zapisane w Akcie Konstytucyjnym UNESCO, zarówno w szkole,
jak i poza niąuczestniczyć
w programach proponowanych przez UNESCO; koncentrować swoją pracę wokół
problemów edukacji dla pokoju, praw człowieka, demokracji i tolerancji,
ochrony i promowania dziedzictwa kulturowego i naturalnego,
różnorodności kulturowej, ekologii, rozwiązywania konfliktów bez użycia
przemocy, solidarności z ofiarami przemocy, katastrof naturalnych i
społecznychposzukiwać
nowych metod pracy i stosować jerealizując
cele Szkół Stowarzyszonych współpracować z innymi placówkami
edukacyjnymi krajowymi i zagranicznymi, z organizacjami pozarządowymi,
przedsiębiorstwami, mediami i osobami prywatnymitwórczo
traktować swój udział w Systemie Szkół Stowarzyszonych UNESCO i raz
w roku informować komitet narodowy UNESCO o realizowanych
programach i podejmowanych inicjatywach.
Polski Komitet ds. UNESCO, we współpracy z Ministerstwem Edukacji
Narodowej, komitetami narodowymi UNESCO, Fundacją Kościuszkowską,
stowarzyszeniem nauczycieli WIESCO z USA oraz Angielsko-Polskim Stowarzyszeniem
Uniwersytetów z Wielkiej Brytanii organizuje corocznie, od ponad 40 lat, letnie
obozy, na których uczniowie pogłębiają znajomość języków obcych oraz poznają
kultury innych krajów.
Formuła obozów pozostaje w
zasadzie niezmieniona od początku realizacji programu. Na każdy obóz
przeznaczony dla 100 uczniów, zapraszane są 20 osobowe ekipy nauczycieli
i asystentów z zagranicy. Doboru kadry dokonują instytucje wymienione,
współpracujące z Polskim Komitetem ds. UNESCO. Na czele każdej ekipy stoi
lider, odpowiedzialny za przygotowanie programu nauczania języka oraz za jego
sprawną realizację. Za całokształt pracy na obozie odpowiada kierownik obozu,
powołany przez Ministerstwo Edukacji Narodowej. Jemu też podlega kadra polskich
wychowawców. Koszty organizacji obozów oraz utrzymania kadry pokrywa MEN. Obozy
językowe, jak wszystkie inne formy szkoleniowo-wypoczynkowe dla młodzieży,
podlegają nadzorowi wielu instytucji. Każdy obóz wizytowany jest przez lokalne
władze oświatowe i sanitarne. Polski Komitet ds. UNESCO oraz MEN również
nadzorują przebieg pracy na obozach.
Obozy językowe trwają
trzy tygodnie i mają przede wszystkim charakter naukowy. W ich programie
przewidziano również miejsce na rekreację i wycieczki. Zajęcia poświęcone nauce
języka odbywają się pięć razy w tygodniu. Przed południem są to zajęcia w
grupach utworzonych wg poziomu znajomości języka, natomiast popołudniu
zajęcia warsztatowe w grupach skupiających młodzież o podobnych
zainteresowaniach i uzdolnieniach. Soboty i niedziele poświęcone są na
wycieczki i programy rekreacyjne.
Oprócz nauki języka obozy
służą także popularyzacji i praktycznej realizacji idei UNESCO, zgodnie z
Rekomendacją UNESCO z 1974 roku dotyczącą edukacji dla porozumienia
międzynarodowego, współpracy dla pokoju, praw i podstawowych wolności człowieka.
Pierwszy
obóz językowy odbył się w naszej szkole w dniach 13.07-2.08. 1981 roku.
Uczestniczyli w nim Szwajcarzy z francuskiej strefy językowej. Do 2009 roku odbyło
się w naszym liceum 28 obozów, w tym 3 z językiem francuskim i 25 z
językiem niemieckim.
Oprac.
Katarzyna Myszyńska
na postawie materiałów Polskiego Komitetu ds. UNESCO i dokumentów
szkolnych.
Obozowe odsłony
Autor: Marta Domańska
21.10.2008.
Drugie oblicze wakacji… czyli obóz języka niemieckiego w płońskim liceum oczami jego uczestników.
Wakacyjny obóz języka niemieckiego odbył się w naszej szkole w dniach 6 – 26
lipca 2008 roku. Wzięło w nim udział 86 polskich uczniów z II i III klas liceów
ogólnokształcących i III klas gimnazjalnych z całej Polski oraz 8 lektorów i 10
asy-stentów - nauczycieli i uczniów ze Szwajcarii, pod kierownictwem Leo
Binggeliego. Kierownikiem obozu był pan dyrektor Ryszard Buczyński. Idea obozu
jest bardzo prosta – młodzież ma przełamać barierę językową, otworzyć się na
inną kulturę, a jednocześnie w ciekawy sposób spędzić czas. Młodzież polska była
podzielona na 8 grup lektorskich. Pracą każdej grupy kierował jeden lektor i
jeden asystent szwajcarski. Ponadto uczniowie zostali podzieleni na 5 grup
wychowawczych.Bezpośrednią opiekę nad każdą grupą sprawował jeden z polskich
wychowawców.
Zajęcia prowadzone przez lektorów
O godz.
900 każdego dnia uczniowie rozpoczynali zajęcia w grupach, które
trwały do godziny 1030. Następnie, po przerwie, rozpoczynała się
druga tura zajęć (do 1230) tzw. rotacyjnych, gdyż uczniowie zmieniali
sale i prowadzących zajęcia. Tematem zajęć były problemy związane z tolerancją,
kulturą krajów niemieckojęzycznych, zwyczajami, warunkami życia, funkcjonowania
systemów politycznych itp. w tych krajach.
Zajęcia popołudniowe
(fakultatywne)
Po poobiednim odpoczynku, o godz. 1615
rozpoczynały się zajęcia fakultatywne. Uczniowie mogli wybrać sobie jedną z
kilku propozycji i uczestniczyć w następujących zajęciach: aerobik, kółko
fotograficzne, taniec nowoczesny, nauka masażu, robienie napisów na koszulkach,
teatrzyk kukiełkowy, redagowanie gazetki obozowej, kółko teatralne, gry
dydaktyczne itp.
Zajęcia rekreacyjne (integracyjne)
Raz w
tygodniu wszyscy uczestnicy obozu brali udział w zawodach sportowych (w ramach
zajęć popołudniowych), które składały się z szeregu konkurencji mają-cych
charakter zabawowy np. żonglowanie piłeczką itp. Pozwalało to młodzieży lepiej
się poznać i dobrze bawić. Inną formą integracji były konkursy organizowane
przez Szwajcarów takie jak np. „Mówimy po niemiecku”. Uczniowie, którzy
dobrowolnie zgłaszali się do takiego konkursu deklarowali, że przez jeden dzień
nie wypowiedzą ani jednego słowa po polsku. Stwarzało to doskonałą atmosferę
między stroną polska i szwajcarską, po-zwalało uczestnikom lepiej się poznać i
sprzyjało integracji. Strona szwajcarska raz w tygodniu organizowała projekcje
filmów niemieckojęzycznych na które zapra-szano wszystkich chętnych. Odbywały
się one z reguły po kolacji ok. godz. 1930. Kilka razy w tygodniu urządzano też
zbiorowe śpiewanie piosenek niemieckich. Uczniowie polscy mieli również
codziennie nieograniczony dostęp do biblioteczki szwajcarskiej z której mogli
wypożyczać różne książki.
Zajęcia sportowe
Wszyscy chętni
uczestnicy obozu, przeciętnie było to ok. 30 osób, korzystało codziennie z
basenu miejskiego. Codziennie też, po zakończeniu zajęć popołudniowych uczniowie
mogli grać w piłkę siatkową, koszykową, tenisa stołowego itp.
Zajęcia
kulturalno – oświatowe
W czasie obozu zorganizowano trzy wycieczki do:
Torunia – zwiedzanie zabytków Starego Miasta – 12 lipca
Warszawy – zwiedzanie Muzeum Powstania Warszawskiego – 13 lipca
Warszawy – zwiedzanie Zamku Królewskiego, udział w koncercie jazzowym na
rynku Starego Miasta” - 19 lipca
Zajęcia integrujące
W
ramach integracji wychowawcy polscy zorganizowali uczniom m.in. trzy dyskoteki
(12, 19 i 25 lipca), a także zawody sportowe o mistrzostwo obozu w piłce
siatkowej. Integracji służyły zbiorowe wyjścia na basen, wyjazdy na wycieczki i
udział w imprezach kulturalnych. Pretekstem do spotkań były też urodziny
uczestników obozu i to zarówno polskich jak i szwajcarskich. Okazją do dobrej
zabawy i zacieśnienia więzów był „wieczór talentów” zorganizowany 17 lipca.
Szczególny charakter miał wyjazd wszystkich uczestników obozu do gospodarstwa
agrotury-stycznego w Żochach pod Płońskiem (20 lipca).
Wycieczka
Po zakończeniu obozu 22 osoby, w tym 18 nauczycieli i asystentów
szwajcarskich, wyjechało na tygodniową wycieczkę. W tym roku grupa szwajcarska
zwiedzała połu-dniowo-wschodni region Polski.
W pierwszym dniu wycieczki (27.07) jej uczestnicy zwiedzali Warszawę.
Nauczyciele i uczniowie szwajcarscy poznali klimat stolicy zapoznając się z
za-bytkami położonymi na Królewskim Szlaku, Pałacem w Łazienkach oraz obli-czem
nowej Warszawy m.in. ogrodami położonymi na dachu Biblioteki Uniwersytetu
Warszawskiego.
28.07 Szwajcarzy spędzili w Kazimierzu Dolnym nad Wisłą. Wszystkim gościom
bardzo podobało się to małe i urokliwe miasteczko. Szczególne zainteresowanie
wzbudziły kamieniczki na rynku i zabytki kultury żydowskiej. Wcześniej, po
drodze, zwiedzili Muzeum Czartoryskich w Puławach.
29.07 uczestnicy wyjazdu obejrzeli uzdrowisko w Nałęczowie i zapoznali się z
jego historią. Następnie zwiedzili muzeum w Kozłówce.
30.07 grupa zwiedziła obóz koncentracyjny i zagłady na Majdanku, a następnie
zabytki Starego Miasta w Lublinie.
31.07 Szwajcarzy obejrzeli przepiękne krajobrazy Roztoczańskiego Parku
Na-rodowego, kościółki i cerkwie położone na trasie przejazdu.
01.08 upłynął pod znakiem renesansowych zabytków Zamościa.
02.08, po przybyciu do Warszawy, goście odjechali do Szwajcarii.
Nauczyciele i uczniowie szwajcarscy wielokrotnie podkreślali, że ich
opinia o Polsce - po czterech tygodniach spędzonych w naszym kraju - całkowicie
się zmieniła. Do-strzegali mankamenty polskiej rzeczywistości np. zły stan dróg,
ale jednocześnie podkreślali, że mamy wspaniałe zabytki, a poziom życia nie
odbiega tak znacząco od szwajcarskiego. W ich ocenie wycieczka była wspaniałym
relaksem po trudach obo-zowych i dostarczyła wielu niezapomnianych przeżyć.